این بنده ی روسیاه برمی گردد...

بسم الله...گفتهاند بعد از نماز، الله اکبر و الحمدلله و سبحان الله بگو...آنها حیا داشتهاند و گفتهاندولی آخر من که باید بفهمم...باید خودم شعورم برسد که این حرفها مال امثال من نیست...!«من»ی که میدانم به این همه نرسیدهام، باید به حکم نقل قول «پری»* از ابوسعید ابوالخیر، با ذکر «الله» تسبیح بگردانم.امروز همین کار را کردم. «الله»، «الله»، «الله»...هرچند همین هم از سرم زیاد است. «آهِ» آخرِ «الله» کفایتم میکند.اصلاً بیایید به قول احمدرضا احمدی، «یک روز قرار بگذاریمبنشینیم «آه» بکشیم...»آهــاز آن آتش که ما در خود زدیم... ________________________________________*فیلم «پری»، ساخته داریوش مهرجویی (پیشنهاد تماشا) این بنده ی روسیاه برمی گردد......

بسم الله...همه چیز با تصورِ شناختنت آغاز شد. از آن اولین نگاهی که انداختی و گفتی: نرو. اما رفتم.و بعد...آمدم، با گریه. خندیدی و با خنده ای که هنوز از لب هایت نرفته بود گفتی: نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟در این سراب فنا چشمه بقات منم؟باز هم اما رفتم.این بار با لبخند دیگری بر لب سرودی: وگر به خشم روی صدهزار سال ز منبه عاقبت به من آیی که منتهات منم... و من امروز به سوالی بی جواب رسیده ام:مگر نه اینکه تو خدای قادری؟پس خدای قادر!خدای توانا!تو باید در ازای هر نرو، یک پیشنهاد ایجابی برایم داشته باشی...نباید؟پیشنهاد ایجابی ات کدام است؟نمی روم...اما بگو تنهایی ام را در کدام چاه گریه کنم؟خستگی هایم را با کدام مرد یا زن قسمت کنم؟از دلخوری ها و ترس هایم برای چه کسی حرف بزنم؟ من آنطور که باید آمنّا را نسرودم. قبول.اما تو آنطور که باید "انیس من لا انیس له" بودی؟ + چند وقتی می شد که از اسمم خجالت می کشیدم. از وقتی یاغی شده ام به یک مسلمان هم بیشتر شبیهام! و از این عجایب در جهان بسیار است. این بنده ی روسیاه برمی گردد......